img_yusufcuk210511.jpg

 

Kalender Çekirge kalenderlikte birinci

Onun her söylediği, bu dünyada bir inci

Kalender’in kankası bilirsiniz Yusufçuk
Eni Kalender’den kısa, boyu da bir buçuk

Kalender bir zıpladı mı, Yusufçuğu geçer
Yusufçuk’tan özge eğriyi doğruyu seçer

Yusufçuk kararsızdır, hem şurada hem burda
Kalender tutarlıdır, hem ovada hem kırda

Bir gün  bir dala kondu Çekirge hoplayarak

Yusufçuk yetişti arkadan, nal toplayarak

 

Çekirge dedi –Neredeydin ? hep seni andım

Gözlerim yolda kaldı, sıkıntıdan bunaldım

Yusufçuk başın eğdi, dedi –Dostum Çekirge,
Her zaman gelemem, ne diyeceksen tiz söyle

Karardı gitti Çekirge, bir an durdu öyle
Nasıl dostsun sen ? yakışıyor mu sana böyle  ?

Yusufçuk’la Çekirge henüz yepyeniydiler
Sevgiye, dostluğa daha baştan teşneydiler

Ne var ki bunlar birbirinden az çok  farklıydı
Yaradan öyle yaratmış, huyları da ayrıydı

Yine de anlaştılar, gönüllerde birleşip
Kafaları karışmadı, temelde eşleşip

Biri var derken, diğeri demedi asla yok
Biri aza kanarken,  diğeri demedi çok  

Gün oldu ya ters, ya  ayrı şeyler söylediler
Ama hiç bir zaman, “ kin’e” yenik düşmediler  

Birbirine hiç benzemeyen bu iki varlık

Nasıl anlaştılar ? herkes baktı alık alık

Hey, kahraman yolcu sen bunları alıştırdın
Sapla samanı Destur ! bilmeden karıştırdın

Bu yazı Destur, Kalender Çekirge kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.
  • Meydancı

    Dünyada hiçbir şey insanı kin besleme duygusu kadar yıpratmaz. Nietzsche

  • Ayine-i Aşk

    Eyvallah… kelama’da; kelam sahibinine’de
    Nietsızsche’nin sözü manidardır ; bu sözü söylemesine sebep olan trajik hayat kesiti gibi…
    Nietsızche bir dostunun vasıtasıyla tanıştığı bir kıza aşık olmuştur. Kıza umut besleyip karşılık göremeyince; ona düşman kesilip çok sert mektuplar yazmıştır.
    Şimdi ne demeli; sözlerin özünü en iyi yaşayanlar söyler…
    Bir kalbe hakiki manada kin ve düşmanlık yerleşti ise; muhabbet mecazi olur…
    Bir kalbe hakiki manada muhabbet yerleştimi de; kin ve düşmanlık mecazi oluyor…
    Muhabbet ve düşmanlık; nur ve zulmet gibi birbirine zıttırlar…
    Birinin varlığı; diğerinin yokluğudur…

  • Muhabbet’le zulmet,
    Bu nasıl bir hikmet ?
    Zulmet’le muhabbet.
    İşte buna hayret,
    Var sende bir gayret,
    Durma hiç, devam et.

  • Meydancı

    Ateşlere yanmak ne demek,
    Hele bir Âşık olmaya gör,
    Şemsin ateşine pervane,
    Çık meydane dönmeye gör,
    Zerre muhabbet gayrisi zulmet,
    Gafil ol da izdivaca girmeye gör.
    Medet ya Sahib’el Meydan.

  • Ayine-i Aşk

    Muhabbete nur; adavete zulmet( karanlık) dese akl-ı hikmet…
    Akl-ı hikmetten sual edilse; ne der bilmem ki kalb-i hikmet…
    Gayret devama yeter mi bilmem;
    Belki hem hayret, hem gayret…
    Hayretiniz hakkımızda teşci ve teşvik ola Hocam; eksik ve noksanlarımızla.
    Selamlar ve hürmetler…