İstanbul,İstanbul,İstanbul

zes12-06-istanbul_2.jpg

Ruhumu eritip de kalıpta dondurmuşlar;
Onu İstanbul diye toprağa kondurmuşlar.
İçimde tüten birşey; hava, renk, eda, iklim;
O benim, zaman, mekan aşıp geçmiş sevgilim.
Çiçeği altın yaldız, suyu telli pulludur;
Ay ve güneş ezelden iki İstanbulludur.

Denizle toprak, yalnız onda ermiş visale,
Ve kavuşmuş rüyalar, onda, onda misale.
İstanbul benim canım;
Vatanım da vatanım…
İstanbul,
İstanbul…

Tarihin gözleri var, surlarda delik delik;
Servi, endamlı servi, ahirete perdelik…
Bulutta şaha kalkmış Fatih`ten kalma kır at;
Pırlantadan kubbeler, belki bir milyar kırat…
Şahadet parmağıdır göğe doğru minare;
Her nakışta o mana: Öleceğiz ne çare?..
Hayattan canlı ölüm, günahtan baskın rahmet;
Beyoğlu tepinirken ağlar Karacaahmet…
O manayı bul da bul!
İlle İstanbul`da bul!
İstanbul,
İstanbul…

Boğaz gümüş bir mangal, kaynatır serinliği;
Çamlıca`da, yerdedir göklerin derinliği.
Oynak sular yalının alt katına misafir;
Yeni dünyadan mahzun, resimde eski sefir.
Her akşam camlarında yangın çıkan Üsküdar,
Perili ahşap konak, koca bir şehir kadar…
Bir ses, bilemem tanbur gibi mi, ud gibi mi?
Cumbalı odalarda inletir “Katibim”i…
Kadını keskin bıçak,
Taze kan gibi sıcak.
İstanbul,
İstanbul…

Yedi tepe üstünde zaman bir gergef işler!
Yedi renk, yedi sesten sayısız belirişler…
Eyüp öksüz, Kadıkoy süslü, Moda kurumlu,
Adada rüzgar, uçan eteklerden sorumlu.
Her şafak Hisarlarda oklar çıkar yayından
Hala çığlıklar gelir Topkapı sarayından.
Ana gibi yar olmaz, İstanbul gibi diyar;
Güleni şoyle dursun, ağlayanı bahtiyar…
Gecesi sünbül kokan
Türkçesi bülbül kokan,
İstanbul,
İstanbul…

Necip Fazıl Kısakürek

Bu yazı Destur kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.
  • birsen elveren

    BEDRİ’YE MISRALAR

    – Bedri Tahir Şaman’a zarif dostluk havasının ilhamiyle –

    Gelmek’çün ikinci bir hayâta,

    Bir gün dönüş olsa âhiretten;

    Her rûh açılıp da kâinâta,

    Keyfince semâda bulsa mesken;

    Tâlih bana dönse, nâzikâne;

    Bir yıldızı verse mâlikâne;

    Bîgâne kalır o iltifâta,

    İstanbul’a dönmek isterim ben. ………………..

  • üsküdar,lı mithat

    İSTANBUL, CENABI MUSTAFA,NIN LÜTFUNA MASHAR OLMUŞ ŞEHİR ,EFENDİMİZİN SANCAKTARI EYUBEL ENSARİNİN BİZZAT ŞEREFLENDİRDİĞİ ŞEHİR,HZ FATİHİN ÇAĞ AÇMASINA VESİLE OLAN ŞEHİR,DERSAADET, HER SEMTİNDE BİR ALLAH DOSTU DÜNYANIN GÖNLÜNDE OLAN ŞEHİR,BİZ FAKİRLERİNİ GÖNLÜNE HAPSETMİŞSİN SENİ MEDHA BENİM GÜCÜM YETMEZ EY GÜZEL İSTANBUL.

  • İSA AVCI

    Dün akşam sıcak bir yaz gecesiydi. Kütüphanemde kitapları karıştırırken elime Münir Nurettin Selçuk’un biyografik romanı geçti. Ben kitabın sayfalarını kaıştırırken hafif serin bir rüzgar pencerelerdeki ince tül perdeleri titretti. Yerimden kalktım ve diz üstü bilgisayarımdan Sana dün bir tepeden baktım aziz İstanbul şArkısını rahmetlinin sesinden defalarca dinledim. Anladım ki, İstanbul için yazılmış her şiir güzel ve İstanbul için söylenmiş her şarkı insan ruhunda derin akisler bırakıyor.

  • Adil Bora

    Ne güzel bir tesadüftür ki bir kaç gün once NFK nin bu güzel dizelerinden kucuk bir alintiya duvarimda yer vermiş, duygularıma tercuman oldugunu hissetmistim..
    ***
    Ruhumu eritip de kalıpta dondurmuşlar;
    Onu İstanbul diye toprağa kondurmuşlar