Midyenin karnındaki sedef

Bir haberdi Yusufçuğun tek derdi
Kalender ise işi gerdikçe gerdi
Onun kalın hali cümleden beterdi
O durmadan aşkın yolunu keserdi

Yusufçuk beklemekten yorulmuyordu
Suskundu, Ona aşkı sorulmuyordu
Kalender ise durmadan horluyordu 
Huyunun yükü böceği zorluyordu

Yusufçuk günden güne  soldu sarardı
Ruhu daraldı da gözleri karardı
Sonunda verdiği hızlı bir karardı
Kalenderi
gönlünden söküp kopardı

Şimdi artık Kalender değildi  hedef
Midye karnında bulmuştu saf  bir sedef
Kalender
edebilirdi kendin telef
Bu öykü çok anlatıldı halef selef

Bu yazı Kalender Çekirge kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.
  • gül

    yavaş yavaş döküldü
    hasretin tutkulu yaprakları
    rüzgarına kapılmış uçarken
    yangının orta yerine düştü

    cevap bekleyen sorular
    bitmeyen kitapların ayraçları gibi
    sayfalar arasında kurutuldu….

    sonra
    yükünden kurtuldu kelimeler
    küllerin bağrından yeni bir hayat yeşerir miydi…

  • Meydancı

    Kalender Yusuf’çuku küstürdüyse eğer,
    Yusufçuk üzülme çekirge dolu her yer,
    Midye değil istridye o, ciğ yenecek,
    Limon ve karabiber ile iyi gider.