Ağva Güzel yerdir

(Resimleri büyütmek için üzerlerine tıklayın)

5 eylül 2008 Cuma

agvamap.jpg 

Karadeniz’in başında Şile’den öteye giderseniz Ağva kasabasına varırsınız. Şile’ye iki, Kandıra’ya bir yoldan bağlı olan bu kasabanın iki yanından iki dere akar. Ağva demek zaten iki dere arası demekmiş. Şile’den gelenler ya Kabakoz ve Şuayipli’den geçen sahil yolunu, ya da Teke ve Gökmaslı’dan geçen üst yolu izlerler, Kandıra’dan gelenler de Akçaova’dan geçerek Ağva’ya varırlar…

İki hafta önce Bizim vazgeçilmez şöför Ahmet’le Kandıra yoluna düşerek Ağva sapağına kadar gittik. Paşaların yattığı hapishanenin önüne gelince sola dönerek Ağva yoluna girdik. Ahmed’e dedim ki:
 –Aman Ahmet, buralarda fazla eğlenme, bizi paşaları kurtarmaya gelen teröristler sanıp nöbetçiler ateş eder, sonra da arkamızdaki beş yıldızlı hapishaneye koyarlar.

İftara bir saat kala Ağva’ya vardık. Dere kenarına parkettik.
–Selamaleyküm, bunlar ne ?
–Deniz  salyangozu
–Yeniyor mu  ?
–Biz yemeyiz, dışarıya gidiyor… 

dsc01467.JPG  dsc01474.JPG
Deniz Salyangozu              Dere Ağzı
                                                        
 dsc01471.JPG   dsc01462.JPG     
 Dere Ağzı, Rıhtım    Karadeniz çıkışı, 
                           
Derelerde sular kararıp Karadeniz karanlıklara bürünürken Ağva’nın batısında Kurfallı Köyünden Cemil Kaptan’ın torunu Gürdal’ın Oteline vardık. Sora sora yolu bulup verandaya çıktık.
–Hoş geldiniz, buyurun, oturun, Birader çay yap…
–Hoş bulduk, burası mı senin yerin ?
–Şimdilik öyle sayılır, Nezi Abi beğendin mi ? 

Gürdal Üsküdar Fıstıkağacı’ndan kalma, otuz yıllık komşu… Bana “abi‿ dedikleri yıllardan miras. Şimdi yaşlanıp Hoca olduk ya neyse, Gürdal hâlâ eski zamanları unutmamış. Biraz sonra hanımı Şeniz ve has dostu Erman da yanımıza geldi. O da eski Üsküdar’lı… Şimdi Gürdal’la beraber otel işletiyorlar. Biraz sonra çaylar geldi, yerimize yerleşip rahatladık.
–Biz nerede kalacağız ?
–Şu yukardaki beş numaralı oda senin, Ahmet, arabadan eşyaları çıkar…

Otel on üç odalı, odaların tümü ahşap, görünüşe göre burası çam ağaçlarının kıyısında şirin bir hafta sonu oteli. İstanbul’da evinden sıkılıp uzağa gidemeyenler için ideal bir mekân. Restoranı, yemek servisi, her şeyi tamam. Salonda bir TV var, başka yerde yok. Az sonra odaya çıkıyoruz, tertemiz yataklar, çarşaflar, eski fakat bakımlı duş ve tuvalet, Lavabo ve ayna var. Ayna’nın önünde traş takımı, diş fırçası gibi şeyler için bulunması gereken raf yok, olsun… başka bir önlem alacağız. Aldık bile üç yataktan birini etajer olarak kullanacağız. Yaydık çantaları o etajerin üstüne.

Ahmet bir çalışma masası buldu, üzerine evden getirdiğimiz örtüyü koyduk, Bilgisayarı, masa lambasını, cep telefonunu hep yerleştirdik. Her şey için bir defada yer bulunacak, sonra o yerler değişmeyecek, tekrar tekrar düşünmemek ve aradığını hemen bulmak için. Bilirsiniz “her şeyin bir yeri vardır, her şey yerindedir‿ Yerinde olmayan şey kullanılamaz… Kaldır at daha iyi. Unutsan da olur. Rahat edersin.
                                                           

6 eylül 2008 cumartesi

Akşam oldukça geç yattık. Sohbet muhabbet, eskiler, hatıralar derken vakit ilerleyip gözler ufalıp, başların dik durması zorlaştığında herkes odasına taksim oldu. İnsanlar uykuya dalarken benim mesai saati başladı. Geceler verimlidir. Gece kafalar rahat çalışır. 
 dsc01479.JPG  dsc01475.JPG
Gürdal’ın otelinde         Sabah çayı
                                          
Kahvaltı’dan sonra gezintiye çıktık. Gürdal arka tepelerde bir yer almış. Oraya daha büyük bir otel yapacakmış. Arabaya binip tepelere bakmaya gittik. Ağva’yı kuşbakışı gören bir yer. Henüz hiçbir hareket yok. Etrafa yayılmış birkaç ev ve konak. Orman yolları patika… Evler sıklaştığında herhalde bu yollar da yapılacak. Ancak yörenin geleceği oldukça parlak gibi…

    dsc01497.JPG   dsc01492.JPG
   Tepelerden Ağva           Nezih Uzel, ve Gürdal 

dsc01490.JPG     Üsküdar, Eylül 1970 by nezihuzel
Gürdal ve Nezih Uzel    Gürdal, Nezih, Barbaros,  Mehmet
Ağva, Eylül 2008           Üsküdar, Nisan 1970 

Bağ bahçe arsa ziyaretinden sonra sahile indik. Yine deniz kenarındayız. Ağva’nın Mendireği yapılalı otuz yıl var, vatandaşlar direğin ucundaki fenerin üzerine yazılar yazarak içlerini dökmüşler. Deniz Feneri dert küpü olmuş. Deniz Feneri davası buraya da ulaşmış.
                                                       
 dsc01505.JPG   dsc01520.JPG
Karşı sahil, nezih uzel    Yazılı Fener

Ağvanın Yakuplu Deresinda otuz yıl önce köprü yoktu. Karşıdan karşıya geçmek isteyenler “bot‿ denen bir sala biner, kıyıdan kıyıya gerili telleri çekiştirerek botu harekete geçirir, amacına ererdi. Şimdi bir köprü yapılmış, derenin her iki kıyısı oteller, restoranlar, çay bahçeleri ile donatılmış. Burası tam bir yerli turist pazarına dönmüş. İstanbul’un kalabalığından bunalanlar için en birinci havalanma yeri. Gelin, görün, çay için, yemek yiyin. Derede pedallı yunus’a  binin.

 dsc01525.JPG  dsc01510.JPG
Yakuplu Deresi                  Ağva kumsalı

7 eylül 2008 Pazar

Bu gün dönüyoruz. İki gün yeter. Gürdal otel parası almadı. Demek ki geleneksel misafir statüsüne girmişiz. Misafirlik üç gündür. Biz iki günde işi bitirdik. Aynı yoldan Sapanca’ya geri döndük. İzmit’te birkaç alışverişten sonra evimizin yolunu tuttuk. İşte şimdilik bu kadar.

Bu yazı Kaptanın seyir defteri kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.
  • Cem Timur

    Ağva sizin resimleriniz ve anlatımınız ile daha da güzel geldi bana.

  • Ağva’yı bu kadar güzel tanıttığınız için teşekkür ederiz.

    Ağva otelciler derneği